Tak sentymentalnie Wilno Cudowne wspominam... 

1. Człowiek ma prawo mieszkać nad Rzeką, a Rzeka – płynąć obok człowieka.
2. Człowiek ma prawo do ciepłej wody, ogrzewania w zimie oraz do dachu krytego dachówką.
3. Człowiek ma prawo umrzeć, ale nie jest to jego obowiązkiem.
4. Człowiek ma prawo się mylić.
5. Człowiek ma prawo do niepowtarzalności.
6. Człowiek ma prawo kochać.
7. Człowiek ma prawo być niekochany, choć nie jest to konieczne.
8. Człowiek ma prawo pozostać nieznany.
9. Człowiek ma prawo do lenistwa i bezczynności.
10. Człowiek ma prawo kochać Kota i się nim opiekować
11. Człowiek ma prawo troszczyć się o Psa aż do samego końca życia jednego z nich.
12. Pies ma prawo być psem.
13. Kot nie jest obowiązany kochać swego gospodarza, lecz w trudnej chwili powinien mu pomóc.
14. Człowiek ma prawo czasami nie wiedzieć, czy ma obowiązki.
15. Człowiek ma prawo wątpić, choć nie jest to jego obowiązkiem.
16. Człowiek ma prawo być szczęśliwy.
17. Człowiek ma prawo być nieszczęśliwy.
18. Człowiek ma prawo milczeć.
19. Człowiek ma prawo wierzyć.
20. Człowiek nie ma prawa do przemocy.
21. Człowiek ma prawo pojąć swoją marność i wielkość
22. Człowiek nie ma prawa targnąć się na Wieczność.
23. Człowiek ma prawo rozumieć.
24. Człowiek ma prawo niczego nie rozumieć.
25. Człowiek ma prawo być różnych narodowości.
26. Człowiek ma prawo obchodzić lub nie obchodzić swoich urodzin.
27. Człowiek obowiązany jest pamiętać swoje Imię.
28. Człowiek może się dzielić tym, co ma.
29. Człowiek nie może się dzielić tym, czego nie ma.
30. Człowiek ma prawo mieć braci, siostry i rodziców.
31. Człowiek może być wolny.
32. Człowiek jest odpowiedzialny za swoją Wolność.
33. Człowiek ma prawo płakać.
34. Człowiek ma prawo być niezrozumiany.
35. Człowiek nie ma prawa obwiniać innych.
36. Człowiek ma prawo być Osobą.
37. Człowiek ma prawo nie mieć żadnych praw.
38. Człowiek ma prawo się nie bać.
39. Nie zwyciężaj.
40. Nie broń się.
41. Nie poddawaj się.

Konstytucja została spisana przez dwóch obywateli Republiki Zarzecze:

Tomasa „Jeffersona” Čepaitisa i Romasa „George Washington” Lileiķisa,

wczesnym wieczorem któregoś z dni 1998 roku.

Z litewskiego przełożył Piotr Wosik.